Долгодишниот новинар Мишко Иванов, последните години препознатлив на пошироката јавност по неговата наградувана емисија „Патот на успехот“, во рубриката „На кафе со“ на еМагазин, за првпат раскажува за неговиот пат на успехот, за приватниот живот и за неговата професионална кариера.

Мирно детство кај булките покрај шините
Роден е во Штип во 1978 година. Како што вели самиот потекнува од работничко семејство. И мајка му Милка и татко му Живко работеле во фабриката за чевли „Баргала“.
Има и еден брат, Драган, кој е четири години поголем од него, па како што вели самиот му го следел секој чекор и се обидувал да го копира за некои работи.
“Кога тој тргна на училиште, и јас со ташна, иако не ми беше дојдено времето, одев до училиштето, ќе свртев круг до таму, па ќе се вратев дома“, раскажува тој.
Вели дека целото негово семејство му биле инспирација и мотивација во периодот кога е дете, а најголем дел од времето го поминувал со баба му Нора (мајка на татко му), која го чувала.
Неговите се занимавале и со земјоделство. И тој одел на нива, но само за да квалитетно се изнатрча и си игра.
“Често бевме во викендицата до градот, простор кој сега е дел од градска населба. Булки покрај шините, мирно, природа… Убави моменти имам од тоа време“.
Вели дека бил мирно дете.
“Не правев бељи. Играв фудбал на улица, тенис (серва) со брат ми, игри без граници, кои беа многу популарни тогаш. Собирав сликички од светските првенства во фудбал, а пред дестина години пак се навратив на тоа хоби… Ги нема тие убави работи денеска„.

Уште како мал “изигравал“ водител на радио емисија со помош на касетофон
Веќе во времето кога посетува основно училиште му е јасно што сака да биде кога ќе порасне.
Сам си прави свои „радио емисии“, снимајќи се на касети на кастефон.
“Реално никогаш не сум се ни замислувал да бидам нешто друго, ниту пак сум имал желба“.
И покрај тоа што многу сакал фудбал, а тренирал и карате и борење, никогаш нема професионално да се занимава со спорт.
Брат му и во тој период ќе му биде голема инспирација, а тој ќе го воведе и во светотот на музиката.
Основно училиште завршил во “Тошо Арсов“ во Штип, каде бил одличен ученик.
“Бев и се уште сум многу амбициозен. Сакав и се уште сакам да бидам најдобар“.
Од тој период убав спомен му се и т.н. сини вечери на кои учениците си пуштале музика.
“Бидејќи бевме мали неможевме да одиме во диско, па уживавме таму во музика“.
Во тоа време поради неговата сестраност, ќе биде и дел од играорно друштво, ќе биде дел и од бројни секции во тогашниот пионерски дом, од рецитирање до водител.

Стечајот на „Баргала„ ќе го раздрма семејството
Средно училиште запишал во штипската гимназија, општ смер.
Прво нешто што го потсетува на тој период е што фабриката „Баргала“, каде работеле неговите родители, оди во стечај.
Одеднаш и двајцата родители остануваат без работа, па тие за иднината на нивните деца ќе прават се што можат, за да работите одат по свој тек.
“Не ти е јасно до крај што се случило, но сфаќаш дека тие нема да земаат плата, а тоа значи и дека и јас нема да добивам пари. Се сруши безгрижноста.
Но, никогаш не се откажаа родителите. Се посветија на земјоделството и продаваа земјоделски производи на пазарот“.
Тој не сакал да продава на пазарот.
“Се срамев да не ме види некој, и на родителите им стана јасно. Еднаш помина една учителка, а јас стојам до тезгата преправајќи се дека разгледувам нешто да купам, а не дека всушност продавам.
Не сакав ни да цепам и да редам дрва. Велев дека имам за учење“, се потсетува Иванов со насмевка.

“Одам на факултет и покрај се„
Како што раскажува од него не се очекувало да оди на факултет, како и од децата на многу пријатели и другари на неговите родители од тоа време. Од нив се очекувало да останат во Штип и да продолжат да работат таму каде што им работат родителите.
“Но, јас одлучив. И покрај се ќе се запишам на факултет во Скопје, на новинарство. Моите некако не беа пресреќни, бидејќи станува збор за ризична професија. А секако фактор се и парите.
Мајка ми сакаше да запишам воена академија, оти така ќе ми биде обезбедено се што треба. Нема да има трошоци.
Реков одам, ако треба ќе работам и како келнер“.
И кога нешто толку многу ќе посакаш и Универзумот ќе ти дојде на помош. Повторно се отвара “Баргала“ и коцките за неговото студирање ќе си се наместат.
Ќе влезе во државната квота и ќе почне да студира новинарство, а веќе првото лето од студиите ќе почне и да волонтира во штипското радио Канал 77.
Со стартот во Канал 77 е поврзана уште една негова лична приказна. Неговото име е всушност Мијалче, по дедо му од страната на татко му.
“Никој не ме викаше Мијалче. Дури ни дома. Па кога почнав да волонтирам во радиото почнав да го користам името Мишко“.

“Срамежлив новинар“
Во Канал 77 ментор ќе му биде долгодишниот новинар Столе Наумов, од кого ќе научи многу работи.
“Кога го читав првото соопштение на радио, немаше посреќен од мене. А и моите беа среќни и горди што ќе запловам во светот за кој сонував како дете“.
Во радиото волонтира секое лето додека студира, па ќе почне да прави и локални вести.
Иако ретко кој го доживува како срамежлив, на почетокот на неговата новинарска кариера, вели дека бил многу срамежлив.
“Кога требаше да снимам анкети, кумот Драган Кузмановски ги прашуваше луѓето. Ме пресрамуваше„.
Од тоа време во Канал 77 има многу убави спомени.
“Таму го печев занаетот. Со Боро Цеков правев и спортски вести, со Тони Михаилов водевме ноќна програма “Директно во срце“, каде ни се јавуваа слушатели со љубовни проблеми. Известував и од спортски натпревари од Скопје. Убави времиња…“.
Додека студира, Канал 77 ќе отвори и свое студио во Скопје, а тој во меѓувреме ќе почне да добива и хонорари и по завршувањето на студиите и на воениот рок и ќе се вработи таму.
Тоа што го научил од новинарството ќе го применува и во Генералниот штаб на македонската Армија, каде ќе помине дел од воениот рок. Ќе помага на ПР-службата, што и ќе му овозможи и да запознае значајни функционери од таа област.

Првото телевизиско искуство ќе заврши страшно и болно
Во 2007 година станува дел од тимот на првата приватна телевизија во Македонија, А1.
Таму ќе следи претежно економија, пред се енергетика.
Во телевизијата ќе научи уште повеќе за професионалнато известување, но за жал оваа негово прво телевизиско искуство како што вели ќе заврши страшно и болно.
Вечерата кога во телевизијата ќе упаднат полицијата и војската, ќе биде меѓу првите кои ќе дознае за тоа на лице место.
„Завршив со работа и тргнав да си одам, а на капија полицаец ми побара лична карта. Не му дадов. Не ми беше јасно што се случува, но на сите за брзо ќе им стане јасно дека целта за упадот не беше сопственикот Велија Рамковски, туку телевизијата“.
Потресен од ситуацијата, за истото по неколку минути и во живо ќе информираа на телевизијата, а уште тогаш му било јасно дека и тој како неговите ќе оди во стечај, и покрај тоа што заедно со колегите до крај ќе се борат да ја спасат телевизијата.
“Беа тоа многу стресни ситуации. Тогаш за првпат во животот се напив дијазапам. Кога траеше битката и емитуваме програма и пред Влада, ме водеше некој адреналин, си ја сакам работата, сакам правда… ама кога ќе си дојдеш дома ќе сфатиш што се можело да се случи и расположението драматично ти паѓа„.
По затворањето на телевизијата осум месеци ќе биде технолошки вишок, а потоа кратко ќе работи во дневниот весник “Ден“.

Љубов на прв поглед на Филозофски
Со А1 го поврзува и една од најубавите работи кои му се случиле во животот.
За потребите на прилог му требало изјава од социолог, па колегите ќе му препорачат професорка по социологија од Филозофскиот факултет при Универзитетот “Кирил и Методиј“ во Скопје.
Арно ама, професорката со која се слушнал телефонски не му дала изјава.
Тој не се откажува и оди директно на факултет, да види која е таа професорка која не сака да дава изјави. Со професорката, која сега му е сопруга, Татјана Стојаноска Иванова, ќе се вљубат на прв поглед, а по двегодишна врска ќе стапат и во брак.
Ќе ја побара за жена на Велигден во Штип, како што вели со насмевка во црква клекнат “пред 40.000 луѓе“.
Со пријателот Игор Пеев, прстенот ќе го стави во јајце, а планот бил кога ќе се кршат со јајца со Тања, нејзиното јајце да се скрши и да го види прстенот.
Никој незнаел за планот, освен мајка му, ама истиот не се реализирал како што замислувал. Наместо јајцето на Тања поради вакумот што се создал, се скршило неколку пати неговото.
Свадба ќе направат на препознатливот датум – 15. септември, па во поканата ќе пишува: „судбината во свои раце ќе ја земат Татјана и Мишко“.
За сопругата вели дека му е голема подршка цело време, и во добро и во лошо. Горди се на своите внуки Мелани и Ана.

Раѓањето на „Патот на успехот“
Во 2012 година ќе се вработи во телевизијата 24, каде ќе се роди препознатливата емисија “Патот на успехот“.
“Првично беше планирано јас да правам успешни бизнис приказни, а колегите секторски да покриваат успешни приказни од други области. Веднаш се прашав колку ќе ми трае тој проект, колку вистински успешни приказни има во Македонија. На крај се одлучи јас да ги правам сите„.
Паралелно во неколкуте години додека работи таму ќе биде ангажиран и во препладневната програма „Студио 10“ и ќе биде уредник на централниот дневник.
“На моменти се беше многу напорно. Не сакав и да водам вести, тоа ме нервираше“.
Како што емисијата добива на популарност, сака да излезе од земјата и да прави приказни од регионот, но тоа ќе стане возможно со доаѓањето на новиот главен и одговорен уредник Младен Чадиковски, ќе се најдат спонзори и во емисијата ќе гостуваат бројни уметници, пејачи, актери… од поранешна Југославија.
Минатата година на барање на менеџманетот на телевизијата без никакво објаснување од нивна страна спогодбено ќе се раздели со телевизијата. Вели дека разделбата не ја доживеал болно како во случајот со А1.
Нови води
Растеретен и одморен по телевизијата 24 ќе почне да работи на свои проекти. Емисијата „Патот до успехот“ сега под името “Мојот пат до успехот“ како надворешен проект се емитува на телевизијата Телма.
Влегува и во светот на се популарните поткасти. Првично неговиот политички поткаст “Реално“ се емитува на порталот 24инфо, а потоа економскиот поткаст “Бизнис муабети“ на порталот Фактор.

Има две студија, кои имаат опција за неколку сценографии, целосно опрема за сопствена продукција, па тоа е и патот по кој ќе оди. Пред една година ја основаше сопствената фирма „Продукција 10„.
„Сфатив дека сум стекнал многу пријатели во досегашната кариера, па постојано добивам нови и нови опции на кои можам да работам. Плус сега слободно можам да кажам дека ем работам, ем имам големо задоволство“.

Планира нов политички поткаст.
Во неговата позната емисија досега имало 300 гости, а многу од нив за првпат или по долги години дале интервју. Не лесно се добиваат гостите, за некои чекал и до шест месеци, но како што вели, никогаш не откажува.
Со музиката и филмовите на многу од гостите и пораснал, па му е предизвик по секоја цена да ги има во емисија.
Има пофални зборови за пејачката Лепа Брена, која ја опишува како беспрекорен професионалец, а снимањето на емисијата со неа траело дури 10 часа. Тој го направи и последното интервју на легендарна актерка Милена Дравич, едно од најубавите интервју на пејачот Дино Мерлин, како што ќе му посочи и самиот, а негови гости ќе бидат и фудбалерите Горан Пандев, Дарко Панчев, и Драган Џајиќ, поранешниот селектрор на хрватската фудбалска репрезентација Мирослав Ќиро Блажевиќ, со мајката на Дражен Петровиќ, Бисерка ќе направи емисија за Дражен, едно од како што вели потешките интервјуа на емоционален план, поранешната хрватска премиерка Јадранка Косор, неодамна почината пејачка Габи Новак, акетрките Светлана Бојковиќ, Јелена Жигон, која претходно 30 години немаше дадено воопшто интервју, Радмила Живковиќ и Тања Бошковиќ, легендарниот Горан Бреговиќ, Неша Галија, пејачката Тереза Кесовија, Мањифико, првиот претседател на Словенија, Милан Кучан, еден од најуспешните европски кошаркарски тренери Душан Дуда Ивковиќ, Влатко Стефановски, Есма Реџепова, Ван Гог… И секако ексклузивното интервју со најтрофејниот шпански фудбалски тренер на Реал Мадрид и поранешен селектор на Шпанија, Висенте дел Боске.
„Се сѐ тоа многу нормални луѓе, спуштени на земја и големи професионалци. Задоволство е да разговараш со нив за нивните успешни кариери“, вели тој.

Добитник е на повеќе награди. “Мито Хаџивасилев Јасмин“, државната награда за новинарство, “8-ми ноември“, награда на град Штип за новинарство, “Златна бубамара на популарноста“ за најдобар ТВ проект за “Патот до успехот“, има и награда од Бекстејџ за најдобар ТВ проект – “Патот до успехот“ – Шабан Трстена, награда за новинарство и “Павле Георгиев“, награда за придонес и афирмација на Макфест.